enfaux

LA ANOREXIA NERVIOSA

A anorexia nerviosa é un trastorno do comportamento alimentario que se caracteriza por unha perdida significativa del peso corporal producida normalmente por la decisión voluntaria de adelgazar. Este adelgazamento consiguese suprimindo ou reducindo o consumo de alimentos, especialmente "os que engordan" e ambientar con certa frecuencia mediante vómitos, uso indebido de laxantes, exercicio físico esaxerado e consumo de anorexias, diuréticos...

O trastorno sole iniciarse entre os 14 y 18 anos de idada, pero nos últimos tempos está descendendo a idada do inicio.

SEÑALES DE ALARMA DE LA ANOREXIA NERVIOSA

- Comer como si estiveran a dieta, a pesar de que a está moi delgada.

- Usar roupas moi folgadas o demasiado grandes.

- Estar preocupadas por o peso, por conseguir dietas y pola figura.

- Experimenta cambios de personalidade.

- Experimenta vertigos, desmaios, perdida de congraciamento e dificultadade para concentrarse.

- Temor a aumentar de peso ou engordar.

- Percepción distorsionada do peso, tamaño uo figura de seu corpo.

- Na figura das mulleres, la ausencia de o menos tres ciclos menstruais consecutivos.

- Ausencia de outro trastorno físico ou psiquiátrico que puidera xustificar a perdida do peso ou a negativa de comer.

- Comenzo do tratamento antes dos 25 años de idada.

- Presencia do menos 2 síntomas fisiolóxicos asociados á anorexia nerviosa. estos son:

* Abuso de laxantes, diuréticos o píldoras de dieta.

* Facer exercicio de maneira excesiva. Pode que ata 5 ou 6 horas o día.

* Osteoporoses. Os osos volvense máis fráxiles.

3.1 Síntomas físicos de inanición

• • Pel fría, algunhas veces con tonalidade azulada.

  • Dolor o sentarse.

- Desenrolode vello moi fino por todo o corpo

- Hipotensión, o presión anormalmente baia.

- Corazón debilitado.

- Indixestión despois da escasa comida que consume.

- Sensación de debilidade o cansancio.

- Problemas de suor

- Anemia debido a falta de ferro y proteínas.

- Anormalidades hormonais: ausencia dos períodos menstruais.

• Instrumental: pean, kocher, pinza de disección, sonda canalada e un estilete, mosquitos e cangrexos, tixeiras littaver.
• Farmacos: apósitos hridrocoloides, pomadas enzimáticas, pomadas argénticas.
• Material: Guantes, paños de campo, suero fisiologico, gasas esteriles, esparadrapo.

 REALIZACIÓN DUNHA CURA DE ÚLCERA POR PRESIÓN:

• Primeiro preparamos o material necesario

• O material colócase nun carro de curas e o auxiliar transporta este ao cuarto do paciente

• O auxiliar encárgase de dar o material á enfermeira

• A enfermeira descobre a ferida, despois de observar o apósito e tiralo o lixo.

• A enfermeira unha vez realizado un lavado de mans colócase uns luva estériles e pide un pano de campo á auxiliar, esta abre a bolsa estéril que o contén

• A enfermeira colle o pano de campo e colócao sobre a ferida, non manipulando este por debaixo xa que existe risco de contaminación

• O auxiliar abre unha bolsa estéril con instrumental para facer unha cura

• A enfermeira abre a segunda bolsa e cunha pinza de disección do seu interior extrae a pinza de mosquito.

• O auxiliar dálle unha gasa estéril para que prepare unha torunda, unha vez preparada o auxiliar móllaa con soro fisiolóxico e a enfermeira limpa a ferida con movementos circulares de dentro cara a fóra cambiando a torunda e limpando as veces que sexa necesario. Outra técnica é a de varrido que consiste en botar soro sobre a ferida e arrastrar coa torunda a sucidade cara a unha zona afastada da ferida

• Unha vez limpa colócase un apósito ou pomada se fose necesario.

• Colócase unha gasa estéril utilizando unhas pinzas e tápase a ferida, colócase unha segunda gasa que xa podemos manipular coas mans e colocámola enriba da primeira ben estirada.

• Quita o pano de campo con coidado e dáselle á auxiliar que o depositará no lixo.

• Pídese esparadrapo á auxiliar e procederase a tapar a ferida.